Marokko, september 2026

Stap in. De bus staat klaar. Zoek een fijn plekje uit en geef je volledig over aan waar we je naartoe brengen.

Yallah, we gaan op avontuur!

Water in de woestijn

De ene dag lig je aan het zwembad in een rustige oase aan de rand van de stad, de volgende dag doorkruis je het Atlasgebergte om in een groene vallei terecht te komen. De uitzichten die onderweg aan je voorbijtrekken, zijn niet te omschrijven.

Zoals de reis zich in de maanden ervoor vormt, zo vormt ook de groep zich. Afgestemd op elkaar en op wat ons te doen staat. En dit keer waren er opvallend veel watertekens in de groep: Kreeften, Vissen en Schorpioenen. En jawel, het meest onverwachte gebeurde: in een landschap waar water schaars is, begon het te regenen. Een local lachte: “Jullie hebben de regen meegenomen uit Nederland. De woestijn had het nodig.”

Dit vonden we zo mooi, omdat de uitwisseling die we doen met het gebied in al onze reizen centraal staat. We bezoeken niet zomaar de woestijn. We reizen naar een plek waar de natuur nog in al haar kracht aanwezig is. Waar rust en stilte de ruimte geven om krachtige, kosmische energie naar beneden te halen en te verankeren. Tijdens onze breathwork-, meditatie- en kosmische kennissessies wordt op deze plek ontzettend veel zichtbaar.

Seizoen van de dadels

De ongerepte natuur van Marokko gaf ons nog iets: het was dadelseizoen. Heb je ooit een dadel rechtstreeks uit de boom gegeten?

In de groene vallei werden we meegenomen door onze Franssprekende gastheer. Een lieve, jonge man die ons vertelde over het dorp en de manier waarop de bewoners hun eigen watersystemen hebben gebouwd. Over hoe de oude, verlaten stad nu het decor vormt voor films en hoe hij zelf ooit een kleine figurantenrol kreeg.

Hij vertelde over de vrouwen uit het dorp, die een eigen communityruimte in de openlucht hebben aan de rivier, waar brood wordt gebakken, handen aan het werk zijn en mooie dingen ontstaan. En onderweg plukte hij dadels voor ons, rechtstreeks uit de boom. Misschien was dit, naast een rondleiding door de vallei, ook een inzicht in hoe mooi cocreatie kan zijn.

Maar we dwalen af. Het is natuurlijk een reis naar de Sahara, dus we reisden verder. De bus kon nog even met ons mee, maar werd langzaam ingeruild voor jeeps. Het asfalt verdween en het zand nam het over.

Achterin een 4×4 met de wind door je haren en de zon op je gezicht, diep de woestijn in. Het oneindige landschap om je heen beweegt van rots naar zand, van mintgroen naar goudbruin, van de mooiste details naar één geheel. Alles lijkt hier mogelijk.

Slapen onder de sterren

Echt samensmelten met de woestijn, dat was het idee. In september zijn de dagen in de Sahara nog behoorlijk warm, dus met dat smelten zat het wel goed, maar de nachten waren zacht. We sliepen op een dakterras onder de sterren. In lemen huisjes waar de hitte niet uit wilde. In kleine tentjes waar, zodra we de ritsen dichtmaakten, opnieuw onverwacht een flinke bui overheen trok. Als onze uitwisseling met de Sahara nog niet duidelijk was, dan was het dat nu wel.

Op de route terug naar de bewoonde wereld hielden we in een fijne lodge naast een rivier een mooie sessie met de groep. Maar die sessie had nog iets nodig: een andere plek, een nieuwe omgeving. Waar in de omgeving was de energie het sterkst? Dat wist een van onze hosts ons precies te vertellen.

Daar, aan de rivier. Yallah. Alleen nog even een muurtje over, een stukje over de rotsen, tussen de struiken door, dan de rivier overspringen, de heuvel op, de schaduw in.

En hij had gelijk: hier kwam alles samen. De overgave aan de energie van het gebied, de mensen en de magie van Marokko. Dit was Back to Source.

Heb je interesse in deze reis? WHoud onze reispagina in de gaten voor nieuwe reisdata en meer informatie.